سینمای شاعرانه 2

دسته: سینما و تئاتر، غیر داستانی
سینمای شاعرانه 2

نویسنده این کتاب، Raul Ruiz، پیش از این نیز کتابی تحت عنوان “سینمای شاعرانه 1” ارائه داده است که درواقع این کتاب دنباله همان کتاب است. حدودا یازده سال فاصله میان این دو اثر وجود دارد که باعث تفاوت‌های چشمگیری میان آنها شده است.
در طول این سالها جهان تغییر کرده و سینما نیز همراه با آن تغییرات فراوانی داشته است. نویسنده با عقیده بر این مطلب که یک بدبینی سالم به‌مراتب بهتر از خوشبینی‌ای است که مشابه خودکشی باشد؛ دیدگاه امروزی خود را در رابطه با سینمای شاعرانه بیان کرده است. Raul Ruiz با ادامه تحقیقات خود در رابطه با سینمای شاعرانه، خواستار یک تجدیدنظر در روش فیلم‌برداری و به‌کارگیری یک روش کاملا جدید، شده است.
آخرین کلماتی که گوته پیش از مرگ خود بیان می‌دارد در رابطه با استفاده از نور بیشتر است، درحالی‌که پس از آن اورسن ولز بارها و بارها استفاده از نور کمتر را تکرار می‌کند و این خود نشانه تاثیر گذشت زمان روی ایده‌آل‌ها و سبک‌های موجود است.
در سینمای امروز و البته در جهان امروز زمان آن فرارسیده است که از نور بسیار زیاد به سایه پناه ببریم. این نظریات و سایر دیدگاه‌های Raul Ruiz در این اثر مورد بحث و بررسی قرار گرفته‌اند.
سال انتشار: 2007  |  112 صفحه  |  حجم فایل: 14 مگابایت  |  زبان: انگلیسی

Poetics of Cinema 2
نویسنده:
Raul Ruiz
ناشر:
Dis Voir
ISBN10:
2914563256
ISBN13:
9782914563253

 

قیمت: 6000 تومان

خرید کتاب توسط کلیه کارت های شتاب امکان پذیر است و بلافاصله پس از خرید، لینک دانلود فایل کتاب در اختیار شما قرار خواهد گرفت.

"Eleven years separate these lines from the first part of my Poetics of Cinema. Meanwhile the world has changed and cinema with it. Poetics of Cinema, 1 had much of a call to arms about it. What I write today is rather more of a consolatio philosophica. However, let no one be mistaken about this, a healthy pessimism may be better than a suicidal optimism." Following his research in Poetics of Cinema, 1 on new narrative models as tools for apprehending a fast-shifting world, Ruiz makes an appeal for an entirely new way of filming, writing and conceiving the image. 'Light, more light,' were Goethe's last words as he died. 'Less light, less light,' Orson Welles cried repeatedly on a set--the one and only time I saw him. In today's cinema (and in today's world) there is too much light. It is time to return to the shadows. So, about turn! And back to the caverns!"


ارسال دیدگاه


 (الزامی)  (الزامی)
ایمیل شما نزد مدیر سایت محفوظ بوده و برای عموم نمایش داده نخواهد شد.