روایت رابطهای رو به رشد با پالیمپسست دارد و این رویکرد، زیباییشناسی ناتمامیت و نقص را به عنوان پاسخی غنی از مکان در بر میگیرد. این رویکرد، «زندگینامه» یا میراث مداوم یک ساختمان را به عنوان شکلی از روایت معماری گذرا میشناسد که استفاده مجدد را از طریق فرآیند مداوم نوشتن، بازنویسی، بازنویسی و نانوشته تشویق میکند. این فرآیند دارای معانی ضمنی پایدار، اجتماعی، باستانشناسی و متنی است که میتوان آن را به عنوان فرآیند «لایهبندی» تفسیر کرد که در آن پوسته معماری به عنوان یک ظرف در نظر گرفته میشود؛ مخزنی غنی که با تغییرات سطحی «پوشش» داده میشود، اصلاحات معماری و فضایی را مستند میکند و مملو از وسایل و اتصالات داخلی است که همگی برای ایجاد یک داستان داخلیِ همواره در حال تغییر، با هم متحد میشوند.
این کتاب با بررسی مطالعات موردی از بریتانیا، هلند، فلسطین، بلژیک، سنگاپور، اسپانیا، پرتغال، فرانسه، آلمان، برزیل، ژاپن، ایالات متحده آمریکا و چین و با تصاویر رنگی زیبا، پیشنهاد میکند که عمل بازسازی داخلی را میتوان به عنوان شکلی دائمی از داستانسرایی بازنگریشده در نظر گرفت که به صورت مجموعهای از «وقفههای» داخلی موقت، بازآفرینی شده است. مطالعهی این کتاب برای دانشجویان و متخصصان علاقهمند به محیط ساختهشده، از جمله طراحی داخلی، دکوراسیون داخلی، معماری داخلی و معماری، ضروری است.
