نمایش فضا در انقلاب علمی

پدیده فضایی در ابتدای قرن هفدهم، در رابطه با یک نقطه مرکزی پیش‌فرض توصیف شده است که در پایان آن، فضا به یک خلاء بدون مرکز تبدیل شده است که پدیده می‌تواند در آن توسط اشاره به جهت‌گیری‌های دلخواه توصیف شود.
David Marshall Miller، در کتاب “نمایش فضا در انقلاب علمی” جنبه‌های تاریخی و فلسفی این توسعه بسیار گسترده، ازجمله رد ایده حوزه‌های آسمانی، ظهور rectilinear inertia، همکاری نظری کوپرنیک، گیلبرت، کپلر، گالیله، دکارت و نیوتن را بررسی می‌کند.
مطالعه غنی او به‌روشنی نشان می‌دهد که چگونه کیهان ارسطویی متمرکز به دنیای نیوتنی متمایل تبدیل شده است. این کتاب برای دانشجویان و محققان تاریخ و فلسفه علم، جذاب خواهد بود.