علوم انسانی شهری، حوزه‌ای نوظهور در تقاطع علوم انسانی، برنامه‌ریزی شهری و طراحی است. این حوزه، رویکردی جدید نه تنها برای درک شهرها در یک بستر جهانی، بلکه برای مداخله در آنها، تفسیر تاریخ آنها، تعامل با آنها در زمان حال و گمانه‌زنی در مورد آینده آنها ارائه می‌دهد. این کتاب، هم نظریه و هم عمل علوم انسانی شهری را معرفی می‌کند، تکامل این مفهوم را دنبال می‌کند، روش‌ها و شیوه‌هایی را با طیف گسترده‌ای از کاربردهای تحقیقاتی ارائه می‌دهد، تغییرات در آموزش و برنامه‌های درسی را شرح می‌دهد و مطالعات موردی از شیوه‌های علوم انسانی شهری در این زمینه را ارائه می‌دهد.
علوم انسانی شهری، شهر را از دریچه عدالت فضایی می‌بیند و پژوهش‌های آن بر ریزمحیط‌های زندگی روزمره متمرکز است. مطالعات موردی این کتاب، گزارش‌هایی از پروژه‌های دنیای واقعی در کلان‌شهرهای حاشیه اقیانوس آرام – توکیو، شانگهای، مکزیکوسیتی و لس‌آنجلس – ارائه می‌دهد و چندین پروژه به تفصیل شرح داده شده است، از جمله فضاهای بازی برای کودکان در مکزیکوسیتیِ ماشین‌محور، یک فضای عمومی در محله توکیو و یک جعبه قصه‌گویی سیار برای ترویج «عدالت ادبی» در لس‌آنجلس.
