هنر نو (هنر قرن)

آرت نوو نامی است که به سبک تزئینی و معماری که در دهه‌های ۱۸۸۰ و ۱۸۹۰ در غرب توسعه یافت، داده شده است. آرت نوو که در واکنش به انقلاب صنعتی و خلأ خلاقیتی که از خود به جا گذاشت، متولد شد، در قلب «رنسانس» در هنرهای تزئینی قرار داشت. هدف اصلی این جنبش، خلق زیبایی‌شناسی جدیدی از طبیعت از طریق بازگشت به مطالعه‌ی موضوعات طبیعی بود. برای دستیابی به این هدف، هنرمندانی مانند گوستاو کلیمت، کولومان موزر، آنتونی گائودی، یان توروپ و ویلیام موریس به نوآوری در تکنیک و تازگی فرم‌ها روی آوردند.

پس از پیروزی آن در نمایشگاه جهانی پاریس در سال ۱۹۰۰، این روند ادامه یافت و از آن زمان الهام‌بخش بسیاری از هنرمندان بوده است. آرت دکو، جانشین آرت نوو، پس از جنگ جهانی دوم پدیدار شد.