سال‌های پس از فروپاشی دیوار برلین در نوامبر ۱۹۸۹، شاهد ظهور آزادی جدیدی برای تعریف هنر بوده است – چه کسی آن را می‌سازد؟ کجا می‌توان آن را یافت؟ ارزش تجاری آن چیست؟ – و در نتیجه، ارزیابی مجدد جایگاه هنر در جامعه.
کلی گرویر تحولات پویا در عرصه هنر در سراسر جهان را از سال ۱۹۸۹ بررسی می‌کند و بر هنرمندانی تمرکز دارد که واژگان بصری تازه و نوآوری آنها منعکس کننده این دهه‌های پرتلاطم گذشته است. ده فصل این کتاب به بررسی مضامین کلیدی هنر معاصر – پرتره‌نگاری در عصر پیوند صورت و نرم‌افزارهای تشخیص چهره، کنشگری سیاسی، علم و مذهب، و چند نمونه دیگر – از هنرمندانی از جمله جف کونز، لوئیز بورژوا، دیمین هرست، جورج کوندو، مارلین دوما، شان اسکالی، سیندی شرمن، بنکسی، آی ویوی، آنتونی گورملی، کریستو و ژان کلود، جنی هولزر، چاک کلوز و کورنلیا پارکر می‌پردازد. یک جدول زمانی به طول یک فصل در انتهای کتاب، با بررسی دقیق یک اثر هنری کلیدی از هر سال، تکامل هنر را از سال ۱۹۸۹ تا به امروز دنبال می‌کند.
کتاب «هنر از سال ۱۹۸۹» که با آثار بیش از ۲۰۰ هنرمند کلیدی مصور شده است، نگاهی روشن و جذاب به دورانی دارد که ممکن است یکی از طوفانی‌ترین دوران تاریخ بشر، اگر نگوییم تاریخ هنر، باشد. ۲۵۴ تصویر
