آرن هندرسون با ردیابی آنچه که او «مسیر اصالت» گاف مینامد، با توصیف دو نفر از اولین و مهمترین تأثیرات گاف آغاز میکند: معمار فرانک لوید رایت و آهنگساز فرانسوی کلود دبوسی. همانطور که هندرسون توضیح میدهد، گاف از سنین جوانی آرمان رایت برای بیان ارگانیک را پذیرفت، جایی که همه عناصر طراحی یک ساختمان در یک کل واحد ادغام میشوند. اگرچه وابستگی سبکی گاف به رایت سرانجام کاهش یافت، اما موسیقی دبوسی، با ویژگیهای رمزآلود و «نظم در آزادی»، منبع الهام همیشگی او بود.
هندرسون همچنین بر تعلق خاطر گاف به غرب آمریکا، به ویژه اوکلاهما، جایی که او بیشتر ایدههای خود را توسعه داد و بسیاری از ساختمانهای استادانه خود را خلق کرد، تأکید میکند. گاف بین سالهای ۱۹۴۷ تا ۱۹۵۵ به عنوان استاد در دانشگاه اوکلاهما خدمت کرد و اولین رئیس دانشکده معماری آن شد. دوره جدید استودیویی که او معرفی کرد، یک پیشرفت اساسی بود و تضمین میکرد که ایدههای او به نسل بعدی معماران منتقل شود.
این کتاب که بخشی از آن زندگینامه یک معمار مشهور و بخشی دیگر تحلیل آثار گاف است، همچنین بافتهای ظریف از اطلاعات و تفسیر است که شامل ایدهها و تجربیاتی است که دیدگاه هنری گاف را در طول زندگیاش شکل داده است. این کتاب که بر اساس مصاحبههای فراوان با همکاران و دانشجویان سابق گاف و همچنین مطالعهی مستقیم نویسنده از بناهای باقیماندهی گاف نوشته شده است، درک ما را از میراث ماندگار این معمار بزرگ عمیقتر میکند.
