ویلیام شیهان در این روایت کاملاً به‌روز و زیبا، رشد دانش ما از سیاره عطارد را شرح می‌دهد. از معماهایی که برای اخترشناسان اولیه مطرح کرد تا مطالعات راداری در دهه ۱۹۶۰، و از اولین پروازهای فضاپیما توسط کاوشگر مارینر ۱۰ در دهه ۱۹۷۰ تا آخرین تصاویر از ماموریت مداری سطح، محیط فضا، ژئوشیمی و مسافت‌یابی عطارد (MESSENGER) بین سال‌های ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۵، عطارد به آرامی در کانون توجه قرار گرفته است. اما اگرچه اکنون سطح آن را با جزئیات دقیق نقشه‌برداری کرده‌ایم و ویژگی‌های عجیبی مانند دشت‌های آتشفشانی و رسوبات یخ آب در دهانه‌های نزدیک قطب‌ها را آشکار کرده‌ایم، اما اسراری همچنان باقی مانده است – مانند اینکه چرا هسته آن بیشترین میزان آهن را در بین تمام اجرام منظومه شمسی دارد. این سیاره بسیار متغیر، به جای اینکه با آشنایی بیشتر، کسل‌کننده‌تر شود، همچنان ما را مجذوب خود می‌کند و سرنخ‌های مهمی را در اختیار دانشمندان قرار می‌دهد، زیرا آنها به دنبال درک بهتر منشأ و تکامل زمین هستند.
