این کتاب نشان میدهد که چگونه فناوریهای دیجیتال و انتشار جهانی، کثرتگرایی معنای عکاسی را به طور اساسی پیشرفت داده و نظریه عکاسی را اساساً متحول کردهاند. با جذب تاریخچههای تحلیل نشانهشناختی و نظریه پساساختارگرا، منتقدان بازنمایی همچنان از مفهوم اصل و کپی فاصله گرفته و به سمت مادیت، فرآیند و میانرشتهای شدن حرکت میکنند. اکنون پیامدهای معنای «دیدن» یک تصویر نه تنها شامل تجربه نوری، بلکه شامل تجربه مفهومی، اخلاقی و لمسی مواجهه با یک تصویر نیز میشود. اکنون از «فراکتال» برای نظریهپردازی در مورد وضعیت جدید عکاسی به عنوان یک رسانه الگوریتمی استفاده میشود و ما را به تغییر جهت رابطهمان با عکسها و ایجاد تفاوتهای ظریف در آنچه اساساً زیربنای هر نظریه عکاسی است – یعنی رابطه تصویر با دنیای واقعی و نحوه درک ما از معنای آن – سوق میدهد.
«راهنمای راتلج بر نظریه عکاسی» با گستره و مضامین متنوع، مجموعهای ضروری از مقالات و مصاحبهها برای دانشجویان، پژوهشگران و مدرسان است. این کتاب همچنین شامل تصاویر گستردهای از جمله صفحات رنگی زیبا از عکسهای کلیدی است.
