رویکرد ژئوانفورماتیک به فرسایش آبی؛ از دست دادن خاک و فراتر از آن

تخریب حوزه‌های آبخیز کشاورزی به دلیل فرسایش آبی، یک تهدید زیست‌محیطی بزرگ در مقیاس جهانی است که پیامدهای مخرب بلندمدت آن سالانه ده‌ها میلیارد دلار برآورد می‌شود. خاک‌های فرسایش‌یافته منجر به کاهش عملکرد محصولات کشاورزی و مختل شدن عملکرد اکوسیستم‌های کشاورزی از طریق مواردی مانند کاهش ظرفیت نگهداری آب، هوادهی ضعیف، فعالیت میکروبی کم و ساختار سست خاک می‌شوند. این امر می‌تواند منجر به کاهش ترسیب کربن، محدود شدن چرخه مواد مغذی، آلودگی منابع آبی به دلیل پدیده اوتریفیکاسیون، حفاظت کم در برابر سیل و توجه کم به احیای آنها شود – پیامدهایی که بسیار فراتر از بودجه‌های معمول مدل‌سازی شده برای از دست دادن و رسوب‌گذاری خاک هستند.