عکسی از یک حیوان منقرض‌شده، احساسی عمیق‌تر از فقدان را در انسان برمی‌انگیزد، بیش از هر نقاشی دیگری. این تصاویر قابل توجه که اغلب سیاه و سفید یا قهوه‌ای رنگی هستند، عمدتاً در باغ‌وحش‌ها یا پارک‌های حیات‌وحش گرفته شده‌اند و در برخی موارد آخرین فرد شناخته‌شده از آن گونه را به تصویر می‌کشند. «حیوانات گمشده» یک ثبت تصویری منحصر به فرد از انقراض است که توسط یک مرجع جهانی در مورد حیوانات ناپدید شده ارائه شده است. این کتاب زیبا که در سراسر آن تصاویر غنی وجود دارد، عکس‌هایی از حدود سال ۱۸۷۰ تا همین اواخر، یعنی سال ۲۰۰۴، سالی که شاهد انقراض طوطی هاوایی پوولی بود، را به نمایش می‌گذارد. ارول فولر، از یک تیلاسین مادر و توله‌هایش گرفته تا پرندگانی مانند مرغ هیث و پاراکیت کارولینا، داستان هر حیوان را روایت می‌کند، توضیح می‌دهد که چرا منقرض شده است و در مورد شرایط پیرامون عکاسی بحث می‌کند.
«حیوانات گمشده» که ۲۸ گونه منقرض‌شده را پوشش می‌دهد، شامل نمونه‌های آشنایی مانند آخرین کبوتر مسافری، مارتا، و یکی از آخرین دارکوب‌های منقار عاجی است که در حالی که با نگاهی پرسشگرانه به کلاه یکی از زیست‌شناسانی که به تازگی آن را حلقه‌گذاری کرده است، نگاه می‌کند، از آن عکس گرفته شده است. اما این کتاب شامل تصاویر نادری نیز هست که بسیاری از آنها قبلاً هرگز منتشر نشده‌اند. این عکس‌ها که برای اولین بار در اینجا گردآوری شده‌اند، پیوندی ملموس با حیواناتی که اکنون برای همیشه ناپدید شده‌اند، در کتابی که گذشته را زنده می‌کند و در عین حال هشداری برای آینده است، ارائه می‌دهند.
«حیوانات گمشده» که تکان‌دهنده و جذاب است، همچنین شامل مقدمه‌ای مختصر است که به اولین روزهای عکاسی از حیوانات می‌پردازد و ضمیمه‌ای از نقاشی‌ها و طراحی‌های گونه‌های تحت پوشش را در بر می‌گیرد.
