پس از کوبریک؛ میراث یک فیلمساز

این مجموعه با در نظر گرفتن این ایده که سینمای کوبریک یک هزارتوی فکری، فکری و فلسفی را تشکیل داده است که بسیاری از فیلمسازان (و همچنین متفکران و بخش قابل توجهی از عموم مردم) در برهه‌ای از زمان در آن گم شده‌اند، به میراث فیلم‌های کوبریک در قرن بیست و یکم می‌پردازد.

مسیرهای اصلی بررسی شده به شرح زیر است: نگاهی به تأثیر کوبریک بر برجسته‌ترین پیروانش (پل توماس اندرسون، برادران کوئن، کریستوفر نولان، ریدلی اسکات و لارس فون تریه، به عنوان چند نفر)؛ کوبریک از نظر نقد؛ کوبریک از نظر سبکی (حرکات دوربین، طراحی صحنه، موسیقی)، موضوعی (هوش مصنوعی، مرزهای جدید – بزرگ و کوچک)، زیبایی‌شناسی (مسئله ژانر، تقلید، برجسته‌نگاری) و اصطلاحات سیاسی (پارانویا، دموکراسی و جوامع مخفی، نظریه‌های توطئه).

این مشارکت‌ها حول مفهوم یک بستر غنی و پیچیده کوبریکی شکل می‌گیرند، که تا به امروز در چشم‌انداز فرهنگی غرب ما نفوذ کرده و ۲۱ سال پس از مرگ کارگردان، آن را به شیوه‌های پیچیده‌ای اطلاع‌رسانی و گاهی اعلام/بازتاب می‌دهد.