این دورهای بود که در آن رشته باستانشناسی به عنوان یک رشته علمی توسعه یافت و بنابراین مطالعه گفتمان پارادایمی و عملی باستانشناسی دو قرن گذشته، همانند توالی اکتشافات کلیدی که رشته ما را شکل دادهاند، از اهمیت برخوردار است.
بسیاری از موزههای ملی در اوایل قرن نوزدهم ظهور کردند و تلاش کردند تا اشیاء باستانشناسی را از طیف وسیعی از کشورها، از دوران پیش از تاریخ تا قرون وسطی، به دست آورند. این کار با خرید، گاهی اوقات مجموعههای کامل، تبادل یا کپی کردن انجام میشد. شبکههایی که این اشیاء در آنها حرکت میکردند، از ردههای دیپلماتها، اشراف، سیاستمداران، روحانیون، مقامات نظامی و محققان تشکیل شده بود. همچنین ارتباطات فشردهای بین موزهها و دانشگاهها وجود داشت و دلالان خصوصی بسیار فعالی نیز وجود داشتند.
دلایل جمعآوری آثار باستانی متعدد بود. با این حال، بسیاری از آنها با ایده گردآوری مجموعههای چشمگیر برای اهداف میهنپرستانه یا ملیگرایانه و برای استفاده مقایسهای عمومی شروع کردند. بعدها، انگیزهها تغییر کرد و در موزه ملی آثار باستانی هلند، جهتگیری علمیتری پیدا کرد. در نهایت، این مجموعهها فسیل شدند و در انبارها سر از خاک درآوردند. زمانه تغییر کرده بود و جمعآوری اشیاء باستانشناسی از سایر کشورهای اروپایی تا حد زیادی به پایان رسید.
این گروه از مقالات، این مجموعههای «اروپای باستان» را از زوایای مختلف بررسی میکند. به این ترتیب، پایهای ایدهآل برای تحقیقات بیشتر در مورد تاریخچه مجموعههای موزه باستانشناسی و توسعه رشته باستانشناسی تشکیل میدهد.
