عجایب هفتگانه جهان باستان (اهرام جیزه، باغ‌های معلق بابل، مجسمه زئوس در المپیا، معبد آرتمیس در افسس، غول رودس و فانوس دریایی فاروس در اسکندریه) بیش از دو هزار سال است که مورد توجه قرار گرفته‌اند. اگرچه شش مورد از این عجایب اکنون از بین رفته‌اند، مورخان و باستان‌شناسان تلاش کرده‌اند تا چگونگی و چرایی ایجاد این بناهای باستانی را توضیح دهند. با این حال، هرگز پیش از این، این تلاش‌ها با مشارکت علم، مهندسی و فناوری ترکیب نشده‌اند.
در کتاب عجایب هفتگانه جهان باستان، مایکل هیگینز تحقیقات علمی را با اسناد باستانی و یافته‌های باستان‌شناسی ترکیب می‌کند تا تصویری غنی و چندلایه از هر بنای تاریخی ارائه دهد. برای ساخت یک عجایب، سازمان اجتماعی پیشرفته و ثروت حاصل از کشاورزی و تجارت لازم بود که هر دو به جغرافیای منطقه‌ای و آب و هوا بستگی داشتند. همچنین به منابع طبیعی و همچنین درک محیطی که عجایب در آن قرار دارند، نیاز بود. حتی فرآیندهای طبیعی که اغلب مسئول تخریب عجایب هستند، گاهی اوقات به حفظ ویرانه‌های آن کمک کرده‌اند. این موضوعات و موضوعات دیگر به طور قابل فهمی در این کتاب بررسی شده‌اند. هیگینز پس از استفاده از علم، مهندسی و فناوری برای پاسخ به سوالات کلیدی در مورد عجایب، در مورد چگونگی بازسازی این بناهای باستانی و ساختن عجایب جدیدی که می‌توانند در برابر تغییرات محیطی و بلایای طبیعی برای دو هزار سال آینده مقاومت کنند، گمانه‌زنی می‌کند.
