این کتاب درباره هنر و همچنین درباره ریاضیات و فیزیک است. در کتاب «نور طبیعت» (عنوان به شکلی کاملاً ذاتی و غیر ماوراءالطبیعه از روشنگری اشاره دارد)، ماتیلد مارکولی، فیزیکدان ریاضی، مضامین مشترک در هنر مدرن و علم مدرن – مفهوم فضا، مفهوم تصادفی بودن، شکل کیهان و سایر معماهای جهان – را بررسی میکند و در عین حال همگراییها را با آثار هنرمندانی مانند پل سزان، مارک روتکو، سول لویت و لی کراسنر ترسیم میکند. روایت او، با تمرکز بر سؤالاتی که در کار علمی خود بررسی کرده است، با بیش از دویست تصویر رنگی از آثار هنری هنرمندان مدرن و معاصر نشان داده شده است.
بنابراین مارکولی در نقاشیهای طبیعت بیجان، تأملات فلسفی گسترده و عمیقی در مورد فضا و زمان مییابد و مفاهیم فضا در ریاضیات را به آثار پل کلی، سالوادور دالی و دیگران مرتبط میکند. او رابطهی آنتروپی و هنر و چگونگی بیان مفاهیم آنتروپی توسط هنرمندانی مانند هانس آرپ و فرناند لژه را بررسی میکند؛ و تکامل تصادفی بودن را به عنوان شیوهای از بیان هنری دنبال میکند. او رابطهی بین تصویرسازی گرافیکی و متن علمی را تجزیه و تحلیل میکند و دفترچههای ریاضی تزئین شده با آبرنگ خود را ارائه میدهد. در سراسر کتاب، او بحثهای مربوط به علم را با کاوشهای هنری متعادل میکند و از یکی برای آگاهیبخشی به دیگری استفاده میکند. (او از برخی نمادهای رسمی استفاده میکند که خوانندگان عمومی به راحتی میتوانند از آنها صرف نظر کنند.) مارکولی صرفاً هنر را برای دانشمندان و علم را برای هنرمندان توضیح نمیدهد؛ او وابستگیهای متقابل غیرمنتظرهای را که جهان را روشن میکنند، ترسیم میکند.
