تئوری غیر خطی الاستیسیته؛ کاربردها در بیومکانیک

بافت‌های نرم بیولوژیکی اغلب دچار تغییر شکل‌های بزرگ (تقریباً) الاستیک می‌شوند که می‌توان آن‌ها را با استفاده از نظریه غیرخطی الاستیسیته مدل‌سازی کرد. به دلیل رویکردهای متنوع به الاستیسیته غیرخطی در مقالات، درک برخی از جنبه‌های موضوع ممکن است دشوار باشد. این جلد، این روش‌ها را روشن و یکپارچه می‌کند و مزایا و معایب هر یک را از طریق مثال‌های مختلف در بیومکانیک نشان می‌دهد. کاربردها شامل عضله، شریان‌ها، قلب و بافت‌های جنینی است. نسخه اصلاح‌شده شامل مسائل جدید پایان فصل، از جمله پاسخ‌ها و راه‌حل‌های دقیق برای اکثر آن‌ها است. این مرجع مفید می‌تواند یک کتاب درسی خوب برای خودآموزی و همچنین دوره‌های ارشد و کارشناسی ارشد در بیومکانیک و الاستیسیته غیرخطی باشد.