فضای جدید؛ حرکت و تجربه در معماری مدرن وین

محققان مدت‌هاست که هنگام بررسی مدرنیسم وین، بر مسئله‌ی تزئینات و بیان تأکید کرده‌اند. با این حال، در دهه‌ی اول قرن بیستم، آوانگارد تمرکز خود را از سطح به درون تغییر داده بود. آدولف لوس (۱۸۷۰-۱۹۳۳)، به همراه یوزف فرانک (۱۸۸۵-۱۹۶۷) و اسکار استرناد (۱۸۷۹-۱۹۳۵)، این نسل از معماران را به تفسیر مدرنیسم از طریق فرهنگ و سبک زندگی سوق دادند. آنها به تجربه‌ی فضای معماری علاقه‌مند بودند: اینکه چگونه می‌توان در آن پیمایش، سکونت و طراحی کرد تا منعکس‌کننده‌ی شیوه‌ی زندگی مدرن باشد و در عین حال از آن رهایی یابد.

«فضای جدید» گفتگوی نظری درباره‌ی فضا را که در نوشته‌ها و آثار ساخته‌شده‌ی لوس، فرانک و استرناد طی چهار دهه انجام شده است، دنبال می‌کند. این سه نفر در نهایت چیزی را که لوکوربوزیه بعداً – به‌طور مستقل – «گردش معماری» می‌نامد، بررسی کردند. این کتاب مهم که با عکاسی و نقشه‌های معماری جدید به وفور نشان داده شده است، درک ما را از توسعه‌ی مدرنیسم و ​​نظریه و عمل معماری افزایش می‌دهد.