آنابل جین وارتون با در نظر گرفتن ساختمان‌ها به عنوان بدن، شرح حال ساختارهای علامت‌دار را می‌نویسد تا آسیب‌شناسی آنها را تشخیص دهد. خشونت برخی از مکان‌ها ریشه در آسیب‌های تاریخی دارد؛ رفتارهای فضایی ناسالم سایر فضاها ناشی از بی‌رحمی سیاسی و اقتصادی است. مکان‌های مورد بررسی از موزه Cloisters در شهر نیویورک و موزه باستان‌شناسی فلسطین (که به موزه راکفلر تغییر نام داده است) در اورشلیم تا Hostal de los Reyes Católicos بزرگ در سانتیاگو د کامپوستلا، اسپانیا و کازینوهای لاس وگاس متغیر است. وارتون با اذعان به اینکه مطالعه فضاهای آسیب‌شناختی بدون بررسی ساختارهای دیجیتال کامل نخواهد بود، بررسی بدیعی از معماری‌های قدرتمند بازی‌های ویدیویی و جهان‌های غوطه‌ور را در استدلال خود ادغام می‌کند. کار او نقدی قانع‌کننده از برخوردهای پدیدارشناختی رایج با معماری ارائه می‌دهد.
کتاب «عوامل معماری» نظریه‌پردازی جایگزینی در مورد عاملیت ساختمان‌ها – نظریه‌ای که ریشه در مادیت ذاتی ساختمان‌ها و شکل‌گیری تاریخی آنها دارد – به عنوان مبنایی برای مداخله‌ی مهم خود در بحث‌های جاری بر سر مرزهای جداکننده‌ی انسان‌ها، حیوانات و ماشین‌ها، ارائه می‌دهد.
