هنر تلمیح؛ شیء، تزئین و معماری در اسلام قرون وسطی

هنر شیء در جهان اسلام قرون وسطی به اوج بی‌نظیری رسید، با این حال ابعاد فکری سرامیک، فلزکاری و سایر هنرهای تجسمی در این محیط همیشه مورد توجه قرار نگرفته است. «هنرهای اشارات» این شیء را به عنوان مکانی حیاتی نشان می‌دهد که در آن صنعتگران پیشامدرن قلمروهای مدیترانه شرقی و پارسی، در گفتگویی پربار با شعر، ادبیات، نقاشی و شاید از همه چشمگیرتر، معماری، مشارکت داشتند. فانوس‌هایی که از روی زیارتگاه‌های مینیاتوری ساخته شده‌اند، بخورسوزهایی به شکل بناهای گنبدی، کوزه‌های سفالی که با طاق‌ها و پنجره‌ها مفصل‌بندی شده‌اند، جوهردان‌هایی که به چادرها اشاره دارند: این کتاب از طریق مطالعات دقیق اشیاء از قرن نهم تا سیزدهم، نشان می‌دهد که اشارات به معماری در هنرهای قابل حمل جهان اسلام قرون وسطی در رسانه‌ها فراوان است.

«هنرهای اشارات» از طیف گسترده‌ای از شواهد مادی و همچنین متون قرون وسطایی بهره می‌برد تا موضوعات خود را در چشم‌اندازی فرهنگی قرار دهد که در آن قلمروهای مادی، بصری و کلامی در هم تنیده شده‌اند. مارگارت گریوز، با فراتر رفتن از شناسایی اولیه‌ی گونه‌های معماری با نمونه‌های مینیاتوری آنها در هنرهای تجسمی، مجموعه‌ای از چارچوب‌های جدید را برای کاوش در هنر هوشمندِ شیءِ اشاره‌ای توسعه می‌دهد. این چارچوب‌ها به مادیت، بازنمایی و ادراک می‌پردازند و الگوهای ادبی و شاعرانه‌ی معاصرِ استعاره، توصیف و ارجاع غیرمستقیم را به عنوان ابزارهایی برای رویکرد به هنرهای تجسمی بررسی می‌کنند. کتاب «هنرهای اشاره» با استدلال در مورد نقش عقل در هنرهای کاربردی و پتانسیل ارتباطی تزئینات، بر بازگرداندن صنعتگری به تاریخ فکری اسلام تأکید می‌کند.