هدف از این مجموعه، درک مکتب برلین به عنوان بخش اساسی از مجموعه فیلم‌های موج نو در سراسر جهان، به ویژه فیلم‌های حاشیه‌ای سنتی سینمای جهان است. به عنوان مثال، مایکل سیچینسکی و لوتز کوپنیک رابطه مکتب برلین با سینمای جنوب شرقی آسیا، از جمله آپیچاتپونگ ویراستاکول و تسای مینگ-لیانگ را بررسی می‌کنند. ایرا جافه و راجر کوک به ترتیب با نوری بیلگه جیلان و عباس کیارستمی نگاهی به سینمای خاورمیانه می‌اندازند. این کتاب همچنین شامل مقالاتی است که با فیلمسازان آمریکای شمالی مانند کلی رایکارد و درک سیانفرانس و همچنین فیلمسازان مولف اروپایی مانند آنتونیونی، تار، پورومبویو، مک‌کوئین و داردن‌ها در ارتباط است. وارد کردن سینمای آلمان به گفتگو با این مجموعه از سینماهای جهانی، بر چگونگی نمایش تعادل بین ویژگی‌های ملی و جریان‌های جهانی از انواع مختلف توسط مکتب برلین – چه از نظر زیبایی‌شناسی یا موضوعی، چه از نظر سیاسی یا تاریخی – تأکید می‌کند. آبل و فیشر معتقدند از آنجایی که اکثریت قریب به اتفاق فیلم‌ها با زیرنویس انگلیسی (و گاهی اوقات به زبان‌های دیگر) در دسترس هستند و انتشارات اخیر در این زمینه، شتاب انتقادی ایجاد کرده‌اند، این جنبش هیجان‌انگیز فیلمسازی به گسترش در مسیرهای جدید و گنجاندن صداهای جدید ادامه خواهد داد.
کتاب «مکتب برلین و زمینه‌های جهانی آن»، سینمای آلمانی زبان را دوباره به گفتگو با سینمای بین‌المللی و همچنین فراملی تبدیل می‌کند. این کتاب برای محققان سینمای آلمان و جهان بسیار جالب خواهد بود.
