تجسم انتقادی؛ بازاندیشی در بازنمایی داده ها

اطلاعات ممکن است زیبا باشند، اما تصمیمات ما در مورد داده‌هایی که برای نمایش انتخاب می‌کنیم و نحوه نمایش آنها هرگز خنثی نیست. این تاریخ روشنگر، چگونگی همراهی مصورسازی داده‌ها با فناوری‌های مدرن جنگ، استعمار و مدیریت مسائل اجتماعی فقر، سلامت و جرم را دنبال می‌کند. بحث بر اساس نمونه‌هایی از مصورسازی، از فناوری اطلاعات باستانی آند در کیپو گرفته تا پروژه‌های معاصر که سرنوشت زباله‌های ما را نشان می‌دهند و رویکردی مشارکتی برای مصورسازی شهرها اتخاذ می‌کنند، انجام می‌شود. این تحلیل، مصورسازی را در زمینه‌های نظری و فرهنگی خود قرار می‌دهد و چارچوبی انتقادی برای درک تاریخ طراحی اطلاعات با جهت‌گیری‌های جدید برای عمل معاصر فراهم می‌کند.