نویسندگان این کتاب که نمایندهی حوزههای قومموسیقیشناسی، انسانشناسی، تاریخ هنر، معماری، تاریخ معماری، مطالعات دینی و مطالعات اسلامی هستند، اجراهای صوتی را از شعرخوانی گرفته تا موسیقی هنری، فولک، مردمی و آیینی – و همچنین بیانهای مذهبی که معمولاً از منظر اسلامی به عنوان «موسیقی» شناخته نمیشوند – در رابطه با معماریهای یادبود، بومی، زودگذر و منظر؛ طراحی داخلی؛ دکوراسیون و مبلمان؛ برنامهریزی شهری؛ و جغرافیا بررسی میکنند. این کتاب با تأکید بر رابطهی نزدیک بین اجراهای صوتی سنتی مسلمانان، مانند تلاوت قرآن یا سرودهای مذهبی، و فضاهای معماری متعارف مسلمانان، از مساجد و زیارتگاههای صوفیان گرفته تا ویلاهای اشرافی تاریخی، باغها و ورزشگاهها، اسلام را به عنوان مکانی ایدهآل برای بررسی رابطهی بین صدا و معماری آشکار میکند، که به نوبهی خود زاویهای نوآورانه و قابل توجه برای کاوش فرهنگهای مسلمانان است.
