صد سال پس از انحلال سلطنت عثمانی در ۱ نوامبر ۱۹۲۲، زمان کافی برای بررسی مجدد عثمانی‌ها و ارزیابی مجدد میراث آنها گذشته است. این کتاب مصور، نوشته‌ی نویسنده‌ی تحسین‌شده، دایانا دارک، دستاوردهای منحصر به فرد آنها در معماری، آشپزی، موسیقی، علم و پزشکی و همچنین چالش‌های سیاسی که با آنها روبرو بودند را بررسی می‌کند. امپراتوری عثمانی با مسائلی روبرو بود که کشورهای مدرن اروپایی و خاورمیانه با آنها مشترک بودند: چگونگی حفظ تعادل بین ایدئولوژی مذهبی و سیاست سکولار و چگونگی ترویج انصاف و برابری بین شهروندان در یک جامعه‌ی چندفرهنگی.
در حالی که بسیاری هنوز عثمانی‌ها را با انحطاط استانبول – معماری مجلل، حرمسراها و قلیان‌ها – برابر می‌دانند، اما از این موضوع غافلند که اسرار موفقیت عثمانی در یک بوروکراسی منظم و یک ارتش دائمی نهفته بود که هم مخالفان خود را به وحشت می‌انداخت و هم آنها را اغوا می‌کرد. عثمانی‌ها استعدادهای جمعیت‌های متنوع خود را مهار کردند و به سرعت بنای در حال فروپاشی مسیحیت بیزانسی را تقویت کردند. پویایی و انعطاف‌پذیری آنها به ادغام فرهنگ‌های آسیا، اروپا و آفریقا، از هیمالیا تا صحرا، کمک کرد و هر آنچه را که بر آنها تأثیر می‌گذاشت، از زره مغول گرفته تا کاشی‌کاری ایرانی، جذب کردند. در کنار سخت‌گیری اساسی خود، از جنبه‌های ظریف‌تر زندگی لذت می‌بردند: در موسیقی، آشپزی و هنر، بدون ترس، حتی به عنوان جنگجویانی سرسخت، عشق خود را به گل‌ها و باغ‌ها، به ویژه لاله‌ها و گل‌های رز، نشان می‌دادند. در پشت لباس‌ها، فرش‌ها و سرامیک‌های نفیسی که امروزه در بناهای معماری بزرگ آنها، کاخ توپکاپی استانبول و ایاصوفیه، به نمایش گذاشته شده است، قرن‌ها مهاجرت، تجارت و مبارزه نهفته است. دارک در این کتاب بدیع و زیبا، تصویری کاملاً جدید از امپراتوری عثمانی را آشکار می‌کند.
