عکاسی و ادبیات

نویسندگان مشتاق اغلب برای آگاه ساختن “به تصویر می‌کشند، بیان نمی‌کنند”، یک دستورالعمل که بی‌درنگ درمورد رابطه بین کلمات نوشته‌ شده و جهان بصری صحبت می‌کند. این یک مکاتبه دقیق بین ادبیات و هنر می‌باشد که در حال تلاش به سمت همان ترسیم است.
همان‌طور که Francois Brunet در “عکاسی و ادبیات” استدلال می‌کند، ظهور عکاسی یکی از بزرگترین چالش‌های مطرح برای نویسندگان می‌باشد. در اینجا یک رسانه هنری است که می‌تواند بلافاصله یک صحنه و یا چشم‌انداز را استنباط کند و نتیجه این چالش است که اثر متقابل فوق‌العاده بین عکاسان و نویسندگان به وجود می‌آید.
“عکاسی و ادبیات” تاریخچه کامل عکاسی را ارزیابی می‌کند و Brunet با بررسی اینکه چگونه ابتکار عکاسی توسط فرهنگ نوشتاری شکل گرفته است، هم از لحاظ علمی و هم ادبی، متن را آغاز می‌کند. همچنین Brunet نگاهی به ایجاد عکس کتاب، کشف شخصی مکرر عکاسی توسط نویسندگان و نحوه ادغام عکاسی و ادبیات به‌عنوان ابزارهای تجارت برای ایجاد سبک عکس متنی جدید دارد. این یک کتاب ضروری برای افراد علاقه‌مند به تقاطع کلامی و بصری می‌باشد.