علیرغم آنچه ممکن است به شما گفته شده باشد، نوشتن یک فیلمنامه عالی در مورد فرمولها و ساختار سه پردهای نیست. فیلمنامههای عالی – داستانهای عالی – آنهایی هستند که واکنش عاطفی مطلوب را در مخاطبان ایجاد میکنند، چیزی که تنها با دانستن اینکه کدام روشها مؤثرتر هستند و چگونه با داستانی که میخواهید روایت کنید، مطابقت دارند، میتوان به آن دست یافت. همانطور که آثار بیش از دوازده فیلمنامهنویس بزرگ و چندین سریال تلویزیونی را مطالعه میکنید، هر داستانی که با آن مواجه میشوید، از ابزارهای مختلفی برای دستیابی به واکنشهای روانشناختی و عاطفی متنوعی استفاده میکند. از داستان رستگاری در فیلم وسترن «نابخشوده» گرفته تا اشتیاق عاشقانه «آنی هال»، هر داستان بینشهای ارزشمندی را ارائه میدهد که میتوانید در تجربیات نوشتاری – و تماشایی – خود به کار ببرید.
هیچ فرمول کلیشهای برای نوشتن فیلمنامه و هیچ چک لیستی برای آنچه یک فیلم یا سریال تلویزیونی را عالی میکند، وجود ندارد. در عوض، آنچه «فیلمنامهنویسی ۱۰۱» ارائه میدهد، یک ابزار داستانسرایی بینهایت انعطافپذیر است که برای بزرگان – از اوریپید گرفته تا شکسپیر و پیکسار – مفید بوده است و مجموعهای از منابع برای نشان دادن نحوه استفاده از آن. نحوه تصمیم شما برای استفاده از این امکانات خلاقانه بیحد و حصر به خودتان بستگی دارد.
