هفت فصل کلیدی این کتاب هر کدام یک دهه از دهه ۱۹۴۰ تا به امروز را پوشش میدهند. این فصلها نه تنها پیشرفت اولیه در عکاسی او را با کسب تجربه نشان میدهند، بلکه میزان تغییر راهآهن در هفتاد سال گذشته را نیز مورد توجه قرار میدهند. لوکوموتیوهای بخار کثیف در محیطهای دودی، با گسترش اشکال مدرنتر کشش در سراسر راهآهن ما، در بخشهای کوچکتر و کوچکتر همچنان پابرجا بودند. بخار فعال سرانجام در سال ۱۹۶۸ از خطوط اصلی بریتانیا و در اواسط دهه ۱۹۸۰ از اطراف معادن زغال سنگ ناپدید شد.
فصلهای بعدی از سفرهای جهانی کالینز که در آنها به دنبال راهآهنهای ناآشناتر بود، بسیار بهره میبرند. رشد راهآهنهای قدیمی نیز در این کتاب گنجانده شده است.
پیوستهای مفید، بینشهایی را در مورد تجربه کالینز از فناوریهای دوربین و تکنیکهای عکاسی اضافه میکنند. اینها بر تغییراتی تأکید دارند که با گذار او از عکاسی سیاه و سفید به رنگی، و از فیلم و تاریکخانه به کامپیوتر و عصر دیجیتال، با آن مواجه شده است. کالین آخرین بار در اوایل سال ۲۰۰۴ از فیلم عکاسی استفاده کرد، چرا که با اشتیاق عکاسی دیجیتال را پذیرفته بود.
