اگر به شاخصهای اصلی بازار نگاه کنیم، بین یک سوم تا نیمی از شرکتهای موجود در این شاخصها متعلق به بخش صنعتی هستند: خودروسازی، تولید برق، مواد اولیه، مواد شیمیایی، کالاهای مصرفی و غیره. این شرکتها به طور متوسط سالانه ۲ تا ۵ درصد از ارزش جایگزینی کارخانه را صرف نگهداری میکنند. حدود یک سوم از این هزینه، نیروی کار نگهداری است.
کار نگهداری که هر روز در کارخانههای سراسر جهان انجام میشود، از دیدگاه ناب، معمولاً ناکارآمد است: زمان تلف میشود، وظایف مختلف به درستی هماهنگ نمیشوند، مدت زمان کارها بیش از حد تخمین زده میشود و برنامههای کاری، در صورت وجود، برای پوشاندن ناکارآمدی “بزرگنمایی” میشوند.
همه اینها به این دلیل اتفاق میافتد که نگهداری و تعمیرات معمولاً حوزه “فراموششده” بهرهوری در شرکتهای صنعتی است، زیرا بسیاری از پیشرفتها در حوزههای (به معنای واقعی کلمه) تولیدی کارخانهها انجام میشود. وقتی شرکتها تصمیم به “بهبود” نگهداری و تعمیرات میگیرند، معمولاً این کار را از طریق کاهش بودجه انجام میدهند که میتواند قابلیت اطمینان تجهیزات را به خطر بیندازد.
نویسندگان معتقدند که از طریق بررسی دقیق روش فعلی کار و معرفی Lean، راه بهتری برای انجام کارهای بیشتر با همان منابع وجود دارد.
نویسندگان با این کتاب سعی میکنند ابزارهایی را که مدیران و متخصصان نگهداری و تعمیرات برای بهبود سریع کارایی (در عرض چند هفته) بدون هیچ گونه سرمایهگذاری نیاز دارند، در اختیار آنها قرار دهند.
