شهرسازی تولیدی؛ شهر صنعتی متا

انقلاب صنعتی باعث تغییر الگو از اقتصاد کشاورزی به اقتصاد تولیدی شد و شهر صنعتی را به وجود آورد. «شهر» مترادف با تمرکز کارخانه‌ها شد که صحنه‌های فیلتر نشده‌ای را بین مراکز تولید و سکونتگاه‌های شهری ایجاد می‌کرد. تصویر مخدوش شهر در نهایت منجر به جابجایی و جداسازی تولید از مناطق مسکونی در قرن بیستم شد. با این حال، فناوری‌های جدید و نوآورانه تولید، همزیستی بین کارخانه‌ها و سکونتگاه‌ها را از طریق گونه‌شناسی‌های ترکیبی که تولید را دوباره در بافت شهری ادغام می‌کنند، امکان‌پذیر می‌کنند. این شماره AD به بررسی پیامدهای ظهور مجدد تولید به عنوان یک دستور کار معماری و شهری از طریق مدل‌های ترکیبی می‌پردازد که یک تغییر اجتماعی-اقتصادی جدید را درگیر می‌کنند. با توجه به شرایط معاصر یک بیماری همه‌گیر جهانی که بر زنجیره‌های تأمین جهانی تأثیر می‌گذارد، ارائه چشم‌اندازی برای یک شهرسازی مولد جدید که امکان شکوفایی اقتصادهای چرخشی مستقل را فراهم می‌کند، ضروری است. شهرهای قرن بیست و یکم ما وظیفه دارند که یک انقلاب صنعتی جدید از اقتصادهای مشترک را کشف کنند که استفاده از سیستم‌های قدیمی، زیرساخت‌ها و مصالح ساختمانی را بهینه می‌کند. با این حال، در نهایت به معماری بستگی دارد که در ارائه گونه‌شناسی‌های جدید دست به کار شود.

… مشارکت کنندگان: فرانک بارکو، میشل بونینو و ماریا پائولا رپلینو، کریستیان بورت، ویسنته گوالارت، تالی هاتوکا، دوجین هوانگ، یرین کانگ و چیهون لی، کنگو کوما، وسلی لیمن، اسکات لوید و الکسیس کالاگاس، وینی ماس-آی‌آیناتر اوزی، دی کی اوزیناتر راپاپورت و شوهی شیگماتسو.

معماران برجسته: Barkow Leibinger، DJH Architects، Goldsmith، Kengo Kuma & Associates، MVRDV، OMA، و TEN.