ریاضیات و فلسفه

این کتاب که به بررسی پیوندهای بین ریاضیات و فلسفه می‌پردازد، یک تغییر جهت را برجسته می‌کند. در ابتدا، فیلسوفان (یونانی) ریاضیدان (هندسه‌دان) نیز بودند. دیدگاه آنها نسبت به جهان از تحقیقاتشان در این زمینه (اعداد گویا و گنگ، مسئله‌ی تکثیر مکعب، تثلیث زاویه…) ناشی می‌شد. متعاقباً، ریاضیدانان خود را از فلسفه رها کردند (با آنالیز، حساب دیفرانسیل، جبر، توپولوژی و غیره)، اما تحقیقات آنها همچنان الهام‌بخش فیلسوفان (دکارت، لایب‌نیتس، هگل، هوسرل و غیره) بود. با این حال، از سطح خاصی از پیچیدگی، خود ریاضیدانان نیز فیلسوف شدند (جنبشی که با ورونسکی و کلیفورد آغاز می‌شود و تا گروتندیک ادامه می‌یابد).