وقتی جارت وریسلی، نویسنده سابق غذا، و پائولو ویتالتی، سرآشپز، تصمیم گرفتند یک رستوران ایتالیایی افتتاح کنند، فقط به رم سفر نکردند. آنها سال‌ها در حومه شهر پرسه می‌زدند، غذا می‌خوردند، می‌نوشیدند و از هر جاده‌ای که دوست داشتند، عبور می‌کردند. تنها پس از افتتاح آپیا، یک رستوران اصیل رومی در بانکوک، متوجه شدند که سفر حماسی آنها تمام ویژگی‌های یک کتاب را دارد. بنابراین آنها برگشتند. و این بار، یک عکاس هم بردند.
غذاهای رومی دقیقاً از رم نمی‌آیند، بلکه از جاده‌های رم می‌آیند – مسیرهای تجاری که غذاها را از سراسر ایتالیا به پایتخت می‌آوردند. در کتاب «راه‌هایی به سوی رم»، جارت و پائولو راه خود را بین آشپزخانه‌های رومی و حومه لاتزیو، اومبریا و امیلیا-رومانیا باز می‌کنند، با کشاورزان و صنعتگران ملاقات می‌کنند و در مورد ریشه‌های موادی که باعث پیدایش غذاهای نمادینی مانند پاستا کاچیو په په و اسپاگتی آل آماتریچانا شده‌اند، اطلاعات کسب می‌کنند. آنها مستقیماً به سراغ منبع غذاهای محبوب روستایی می‌روند و دستور پخت همه چیز را از ویگنارولای سرشار از کنگر فرنگی تفت داده شده، باقلا و نخود فرنگی بهاره با گوانسیاله گرفته تا پورچتا که با شکم و کمر خوک برشته شده تهیه شده است، برجسته می‌کنند.
کتاب «راه‌هایی به سوی رم» که پنج سال در حال نگارش است و بخشی از آن کتاب آشپزی و بخشی سفرنامه است، قصیده‌ای برای قصاب‌ها، ماهیگیران و دیگر صنعتگرانی است که به شهر غذا می‌دهند و چگونگی به تصویر کشیدن تاریخ و فرهنگ آنها در بشقاب غذا.
